HAYAT O KADAR COMERT DEGIL

Ya biz ?
Binde bir karsimiza cikan dostluk, arkadaslik firsatlarini ne yapiyoruz ?
Aksamin bir saatinde yorgun govdemizi yaslayip miril miril konusabilecegimiz, omuzumuza dolanan bir kolun, basimizi yaslayabilecegimiz bir omuzun, belimizi kavrayan bir elin, uzun yollara dayanikli asklarin sahibi karsimiza ciktiginda taniyabiliyormuyuz onu, degerini biliyor, benzersizligini anlayabiliyor muyuz ?

Karsimiza zamansiz cikmis insanlari yolumuzun disina surerken bir gun geri donup onu deliler gibi arayacagimizi hic hesaba katiyormuyuz ? Hayat her zaman comert davranmaz bize, tersine cogu kez zalimdir, her zaman ayni firsatlari sunmaz, toyluk zamanlarini odetir. Hoyratca kullandigimiz arkadasliklarin, eskitmeden yiprattigimiz dostluklarin, savurganca harcadigimiz asklarin hazin hatirasiyla yapayalniz kalariz bir gun.

Bir aksamustu yanimizda kimse olmaz, yada olanlar olmasi gerekenler degildir. Yildizlarin bizim icin parladigini goremeyen gozlerimiz, gun gelir hayatimizdan kayan yildizlarin gomuldugu maziye kilitlenir.

Kedilerin ozel bir anini yakalamak gibidir kendi hayatimizdaki olaganustu anlari ve olaganustu kisileri yakalamak. Bazilarinin gelecekte sandiklari "birgun" gecmiste kalmistir. "Nasil olsa ileride bir gun tekrar karsima cikar" dediginiz kisi tam da o gun, bu zalim sehri terk etmistir, bos yere bu sokaklarda aranirsiniz..

Birlikte oldugunuz, tanidiginiz insanlarin, dostlarinizin, arkadaslarinizin degerini ne kadar biliyorsunuz, ne kadar farkindasiniz, hic dusundunuz mu ? :)